Mga Pagtingin: 0 May-akda: Site Editor Oras ng Pag-publish: 2025-07-30 Pinagmulan: Site
Ang mga directional antenna, kasama ang kanilang malakas na directivity at high-gain na mga feature, ay lumitaw bilang mga pangunahing device para sa paglutas ng mga isyu sa pagkawala ng signal sa mga tunnel. Gumagana ang mga ito sa pamamagitan ng mga sumusunod na partikular na mekanismo:
Itinutuon ng mga directional antenna ang enerhiya ng signal ng microwave sa isang partikular na direksyon (sa halip na i-diffusing omnidirectionally). Gumagamit ng mataas na pakinabang (karaniwang higit sa 15dBi), pinapahusay nila ang pagtagos ng signal. Sa mga pasukan ng tunnel, ang mga antenna na ito ay maaaring tumpak na mag-target ng mga relay node sa loob ng tunnel, na tumututok at nagpapadala ng mga signal mula sa mga ground base station papunta sa tunnel. Pinaliit nito ang pagpapahina ng signal na dulot ng mga hadlang sa dingding ng tunel sa panahon ng paunang pagpapalaganap. Kahit na nakakaharap ang mga mabibigat na istruktura tulad ng kongkreto at mga bato, ang mga nakatutok na signal ay nagpapanatili ng sapat na lakas upang magsilbi bilang isang maaasahang pinagmumulan ng signal para sa mga malalim na seksyon ng tunnel.
Sa mahahabang tunnel, ang mga directional antenna ay nakikipagtulungan sa mga relay station upang bumuo ng isang 'signal relay chain.' Ang bawat relay station ay nilagyan ng isang pares ng mga directional antenna, na tumuturo sa magkatabing front at relay na mga node ayon sa pagkakabanggit, na nagpapagana ng directional signal transmission at amplification. Halimbawa, ang forward directional antenna ay tumatanggap ng mga signal mula sa tunnel entrance o upstream relay stations. Pagkatapos ng pagproseso sa pamamagitan ng relay equipment, ang backward directional antenna ay tumpak na nagpapadala ng mga signal sa downstream na mga istasyon ng relay. Tinitiyak nito ang matatag na paghahatid ng signal sa kahabaan ng tunnel axis, pinipigilan ang pagkawala ng enerhiya dahil sa diffusion, at sa gayon ay sumasaklaw sa mga patay na zone na pinaghihirapang abutin ng mga tradisyonal na omnidirectional antenna.
Ang mga pader ng tunel, riles, at iba pang istruktura ay nagdudulot ng mga pagmuni-muni ng signal, na humahantong sa interference sa multipath. Ang katangian ng makitid na beam ng mga directional antenna (na may karaniwang lapad ng beam na ≤30°) ay binabawasan ang pagpasok ng mga sinasalamin na signal mula sa hindi target na mga direksyon papunta sa receiver, na binabawasan ang mga epekto ng interference. Samantala, tinitiyak ng tumpak na pagkakalibrate ng anggulo ng antenna (na may margin ng error na ±1°) na ang receiver ay kumukuha lamang ng mga signal mula sa direkta o pangunahing mga landas ng pagmuni-muni, na nagpapahusay sa mga rate ng tagumpay ng demodulation ng signal. Lalo na sa mga curve, ang mga directional antenna na may mga adjustable na bracket ay maaaring iakma ang kanilang mga anggulo sa trajectory ng tunnel, na nagpapanatili ng isang matatag na link ng signal.
Ang mga directional antenna na ginagamit sa mga tunnel ay karaniwang nagtatampok ng mataas na proteksyon na disenyo. Ang kanilang mga enclosure ay ginawa mula sa corrosion-resistant at impact-resistant na mga materyales (tulad ng stainless steel) at ipinagmamalaki ang isang IP65 o mas mataas na rating ng proteksyon, na nagbibigay-daan sa kanila na makatiis ng kahalumigmigan, alikabok, at panginginig ng boses sa loob ng tunnel. Bilang karagdagan, ang kanilang na-optimize na istraktura ay nagbibigay-daan sa matatag na operasyon sa isang malawak na hanay ng temperatura mula -40 ℃ hanggang 70 ℃, tinitiyak na palagi silang gumaganap ng pagtutok ng signal at mga function ng paghahatid sa ilalim ng malupit na mga kondisyon ng tunnel, kaya nagbibigay ng maaasahang suporta para sa mga link ng komunikasyon.