بازدید: 0 نویسنده: ویرایشگر سایت زمان انتشار: 2026-11-15 منبع: سایت
یک بخش سلولی منفرد قبلاً یک پنل ساده بود: چند پورت، یک پرتو گسترده، و هر کاربری که یک تکه از طیف را به اشتراک میگذاشت. 5G بی سر و صدا آن قرارداد را بازنویسی کرد. سایتهای ماکرو و سلولهای کوچک امروزی به طور فزایندهای با دهها یا حتی صدها عنصر آنتن بستهبندی شده در پشت یک رادوم عرضه میشوند، که همگی با هم کار میکنند تا انرژی رادیویی را برای کاربران فردی شکل دهند. این MIMO عظیم است و تکنیک شکل دهی سیگنال که آن را مفید می کند، شکل دهی پرتو است. اگر آنتنهای ایستگاه پایه را مشخص کنید، بخرید یا مستقر کنید، درک اینکه چگونه این دو با هم تناسب دارند دیگر اختیاری نیست.
این راهنما توضیح میدهد که MIMO عظیم چیست، شکلدهی پرتو چگونه انرژی رادیویی را هدایت و متمرکز میکند، این فناوری در شبکههای 5G کجا به دست میآید، و قبل از سفارش باید به چه چیزی در صفحه داده نگاه کرد. این برای مهندسان RF، برنامه ریزان شبکه و تیم های تدارکاتی نوشته شده است که به جای ادعاهای بازاریابی به تصویر عملی نیاز دارند.
MIMO مخفف چند ورودی، چند خروجی است: استفاده از چندین آنتن ارسال و دریافت در هر دو انتهای یک پیوند برای بهبود عملکرد. پیشوند 'انبوه' به سادگی به این معنی است که انتهای ایستگاه پایه دارای تعداد زیادی عنصر - معمولاً 32، 64، 128 یا بیشتر - نسبت به تعداد انگشت شماری که در سیستم های 4G اولیه استفاده می شد، دارد. نکته قدرت انتقال خام نیست. این تنوع فضایی و چندگانه سازی فضایی در مقیاس است.
با بسیاری از عناصر، ایستگاه پایه می تواند کانال رادیویی را به جزئیات فضایی دقیق تجزیه و تحلیل کند. در واقع می تواند تشخیص دهد که سیگنال هر کاربر از کدام جهت می رسد و چندین جریان داده مستقل را در یک فرکانس و در یک زمان بازسازی می کند. این یک کانال شلوغ را به بسیاری از لوله های موازی و کم بار تبدیل می کند. بهره به جای وات بیشتر، بازده طیفی است - بیتهای بیشتر در هرتز - که عملاً به آن اهمیت میدهند.
عناصر بیشتر به معنای وضوح فضایی واضح تر است، بنابراین آرایه می تواند کاربرانی را که از نظر زاویه نزدیک به هم نشسته اند جدا کند.
جریان های موازی بیشتر به معنای توان بالاتر سلول بدون دست زدن به بودجه طیف است.
پیچیدگی در ایستگاه پایه قرار می گیرد، نه گوشی، که دستگاه های کاربر را ساده نگه می دارد.
LTE اولیه از MIMO 2x2 یا 4x4 استفاده می کرد و با مهندسی دقیق سایت، دستاوردهای مالتی پلکسی متوسطی را به ارمغان می آورد. MIMO عظیم تعداد عناصر را به اندازهای بالا میبرد که سیستم میتواند همزمان با پرتوهای متمرکز به بسیاری از کاربران سرویس دهد، و میتواند این کار را با استفاده از گیرندههای ساده و کم پیچیدگی در دستگاه کاربر انجام دهد. دستگاه دیگر نیازی به آنتن های زیادی ندارد. ایستگاه پایه کارهای سنگین را انجام می دهد. این عدم تقارن چیزی است که این رویکرد را برای تلفنها و ماژولهای IoT که از نظر فیزیکی نمیتوانند آرایه آنتن را حمل کنند، کاربردی میکند.
Beamforming روشی است که آرایه ای از عناصر را به یک سیگنال جهت دار و شکل تبدیل می کند. با تغذیه هر عنصر با یک کپی دقیقاً زمانبندیشده و مرحلهای از همان شکل موج، آرایه سیگنال را در جهت انتخابی تقویت میکند و در سایر جهتها آن را لغو میکند. روابط فاز را تغییر دهید و جهت تقویت شده - پرتو - حرکت می کند. این تغییر، فرمان پرتو است، و همه آن به صورت الکترونیکی و بدون حرکت دادن پانل انجام می شود.
سه راه برای ساخت پرتو وجود دارد و اکثر واحدهای آنتن فعال 5G (AAU) از ترکیبی از آنها استفاده می کنند. شکل دهی پرتو آنالوگ تغییر فاز را در مسیر RF قبل از عناصر اعمال می کند. ساده و کم مصرف است اما فقط می تواند یک شکل پرتو را در یک زمان در کل آرایه تشکیل دهد. شکلدهی پرتو دیجیتال وزنهایی را برای هر عنصر در باند پایه اعمال میکند، و انعطافپذیری کامل را برای تشکیل بسیاری از پرتوهای مستقل، به قیمت یک زنجیره رادیویی در هر عنصر - گران و پر انرژی در مقیاس عظیم، میدهد. شکل دهی پرتو ترکیبی کار را تقسیم می کند: وزن دهی دیجیتال در چند زیرآرایه، تغییر فاز آنالوگ در هر کدام، متعادل کردن هزینه، قدرت و انعطاف پذیری.
آنالوگ: ارزان و کارآمد، یک شکل پرتو، انعطاف پذیری محدود.
دیجیتال: پرتوهای چند پرتو کاملاً منعطف، اما یک زنجیره رادیویی در هر عنصر هزینه و گرما را افزایش می دهد.
هیبرید: سازش عملی که اکثر AAUهای تجاری امروزه با آن عرضه می شوند.
فراتر از اشاره به پرتو اصلی، آرایه می تواند آن را برای دسترسی طولانی تر باریک کند، آن را برای پوشش گسترده تر کند، و تهی - لغو عمدی - را به سمت تداخل کننده ها یا بخش های مجاور قرار دهد. فرمان تهی یکی از مزیتهای بیصدا این فناوری است: بهجای فریاد زدن با صدای بلندتر، آرایه در جهت درست زمزمه میکند و نسبت به اشتباه ساکت میماند. به این ترتیب است که یک سایت متراکم، بخشهای خود را از پا گذاشتن روی یکدیگر باز میدارد.
5G این ایده ها را ابداع نکرده است، اما بسیار بیشتر از 4G به آنها متکی است و کار را در دو باند با رفتار بسیار متفاوت تقسیم می کند.
در زیر 6 گیگاهرتز - باند میانی که امروزه بیشترین ظرفیت 5G را حمل می کند - MIMO عظیم کارایی و پوشش طیفی را تقریباً در همان ردپایی که یک بخش قدیمی دارد بهبود می بخشد. در mmWave، 24 گیگاهرتز و بالاتر، از دست دادن مسیر شدید است و آرایه ها از نظر فیزیکی کوچک هستند، بنابراین شکل دهی پرتو کار خوبی نیست. این تنها راهی است که پیوند اصلا بسته می شود. همان فیزیک که طول موج را کوچک می کند به شما امکان می دهد عناصر زیادی را در یک پانل فشرده قرار دهید، به همین دلیل است که رادیوهای mmWave ذاتاً از همان ابتدا دستگاه های شکل دهنده پرتو هستند.
بیشتر استقرارهای عظیم MIMO از تقسیم زمانی دوبلکس (TDD) استفاده می کنند، که در آن Uplink و downlink یک فرکانس را در شکاف های زمانی مختلف به اشتراک می گذارند. این یک میانبر قدرتمند ایجاد می کند: ایستگاه پایه کانال uplink را از هر کاربر اندازه گیری می کند، و چون کانال متقابل است، می تواند از همان دانش برای تمرکز پرتو downlink بدون حلقه بازخورد جداگانه استفاده کند. متقابل بودن چیزی است که باعث میشود بهجای یک کابوس برنامهریزی، شکلدهی پرتو در زمان واقعی برای هر کاربر مقرونبهصرفه باشد.
مزایا عینی هستند، نه تئوری، و مستقیماً در معیارهای کلیدی اپراتور نشان داده می شوند:
راندمان طیفی: سرویس دهی به چندین کاربر در یک بلوک منبع، توان عملیاتی را در هر مگاهرتز بدون طیف جدید افزایش می دهد.
پوشش و SINR: پرتوهای متمرکز سیگنال را در کاربر بالا می برند و نسبت سیگنال به تداخل به اضافه نویز را در سراسر سلول بالا می برند.
مدیریت تداخل: فرمان تهی و جداسازی فضایی، بخشهای همسایه و کاربران را از تداخل جلوگیری میکند.
ظرفیت کاربر: یک بخش از اتصالات همزمان بسیار بیشتری پشتیبانی می کند، که در استادیوم ها، مراکز حمل و نقل و بلوک های شهری متراکم اهمیت دارد.
انرژی در هر بیت: تمرکز انرژی به صورت جهت دار اغلب بازده را در مقابل پخش همه جانبه بهبود می بخشد و به هزینه کل مالکیت کمک می کند.
وقتی واحدهای آنتن فعال یا آرایههای غیرفعال را برای عرضه گسترده MIMO مقایسه میکنید، تعداد عناصر سرفصل تنها شروع است. جزئیات زیر تعیین می کند که آیا واحد در این زمینه عمل می کند یا خیر:
تعداد پورت ها و عناصر: انواع 32T32R، 64T64R و 128 عنصری ظرفیت را در مقابل هزینه، وزن و قدرت معامله می کنند.
ضریب فرم و وزن: یک AAU 64 عنصری سنگین است و در برابر باد گرسنه است. اجاره برج و بررسی ساختاری به آن بستگی دارد.
کالیبراسیون: آرایه باید فازهای عنصر خود را به دقت بداند. کالیبراسیون ضعیف شکل دهی تیر را خراب می کند.
عملکرد PIM: مدولاسیون غیرفعال از اتصالات و اتصالات تداخل درون باندی ایجاد می کند که شکل دهی پرتو نمی تواند آن را برطرف کند. مشخصات PIM پایینی را طلب کنید.
پشتیبانی باند و پهنای باند: تأیید کنید که آرایه باند n و پهنای باند کانالی را که میخواهید استفاده کنید را پوشش میدهد.
خنک کننده و توان: واحدهای فعال گرمای واقعی را دفع می کنند. قدرت سایت و طراحی حرارتی باید از قبل بررسی شود.
جداسازی پورت و قطبی متقاطع: عناصر دو قطبی نیاز به جداسازی تمیز دارند تا لایههای MIMO کار کنند.
قبل از تخصیص بودجه به قرار دادن این دو در کنار هم کمک می کند:
تابش: یک بخش سنتی دارای یک پرتو عریض ثابت است. MIMO عظیم تیرهای باریک و قابل هدایت بسیاری را تشکیل می دهد.
ظرفیت: یک پانل سنتی لایه های فضایی محدودی را به اشتراک می گذارد. MIMO عظیم بسیاری از جریان های کاربر موازی را اجرا می کند.
سخت افزار: راه اندازی سنتی یک پانل غیرفعال به اضافه یک رادیو جداگانه است. Massive MIMO یک واحد آنتن فعال یکپارچه (AAU) با رادیو در هر گروه عنصر است.
تنظیم: یک بخش سنتی از شیب مکانیکی و یک الگوی ثابت استفاده می کند. MIMO عظیم از فرمان الکترونیکی پرتو و فرمان تهی استفاده می کند.
هزینه و پیچیدگی: MIMO عظیم سنگینتر، داغتر و گرانتر است، اما ظرفیت بسیار بیشتری را در هر سایت ارائه میدهد.
این فناوری بالغ است، اما گسترش آن همچنان تیمهایی را که با آن مانند یک پنل قدیمی رفتار میکنند، جذب میکند. قبل از ارسال واحد برای موارد زیر برنامه ریزی کنید:
وزن و بار باد: ارزیابی ساختاری برج یا قطب الزامی است. بسیاری از سایت ها نیاز به تقویت دارند.
قدرت و خنک کننده: واحدهای فعال بیشتر جذب و پراکنده می شوند. مدارهای برق قدیمی و کابینت ها ممکن است نیاز به ارتقا داشته باشند.
کالیبراسیون و راه اندازی: عملکرد تیر به کالیبراسیون صحیح آرایه در حین نصب و بعد از آن بستگی دارد.
Backhaul و فیبر: افزایش ظرفیت بدون حمل و نقل کافی تلف می شود. بر این اساس، بک هال فیبر یا مایکروویو را برنامه ریزی کنید.
همزیستی: اختلاط بخش های عظیم MIMO با بخش های قدیمی در یک سایت به برنامه ریزی تداخل دقیق نیاز دارد.
قبل از اندازه آرایه، باند هدف و باند n (ظرفیت باند میانی در مقابل دسترسی mmWave) را تعریف کنید.
تعداد عناصر یا پورت ها را بر اساس هدف ظرفیت و محدودیت های سایت (وزن، توان، بودجه) انتخاب کنید.
به دقت کالیبراسیون مستند، PIM کم و ایزوله دو قطبی در دیتاشیت نیاز دارید.
بررسی ساختاری و حرارتی پایه پیشنهادی را انجام دهید. بار برج و قدرت کابینت را تأیید کنید.
برنامه ریزی عقبگرد برای مطابقت با توان بخش مورد انتظار.
برای جلوگیری از ایجاد تداخل جدید، برنامه ریزی پرتو و صفر را با سایت های همسایه هماهنگ کنید.
قبل از سفارش، انتخاب آنتن را با برنامه ریزی کلی بخش با استفاده از سری آنتن ایستگاه پایه تطبیق دهید.
MIMO عظیم و شکل دهی پرتو دلایلی هستند که 5G می تواند به جای خرید صرف طیف بیشتر، ظرفیت بیشتری را از همان برج ها ارائه دهد. با قرار دادن بسیاری از عناصر در یک آنتن و شکل دادن انرژی به سمت هر کاربر - هدایت پرتو، باریک کردن آن برای دسترسی، و خالی کردن آن به سمت تداخلکنندهها - ایستگاه پایه یک کانال شلوغ را به بسیاری از جریانهای موازی تبدیل میکند. بردها واقعی هستند: راندمان طیفی بالاتر، SINR بهتر، تداخل قابل مدیریت، و کاربران بسیار بیشتر در هر بخش. هزینه ها به همان اندازه واقعی هستند: وزن، قدرت، بار حرارتی، و نیاز به کالیبراسیون دقیق و مهندسی سایت. بر اساس تعداد عناصر و باند مشخص کنید، PIM پایین و کالیبراسیون تمیز را درخواست کنید، و ساختار و عقبنشینی را قبل از ارسال واحد برنامهریزی کنید.
این مقاله را با سری آنتن های ایستگاه پایه ما برای برنامه ریزی بخش، راهنمای آنتن 5G در مقابل 4G برای تفاوت نسل، و توضیح دهنده های افزایش آنتن و قطبش زمانی که نیاز به تطبیق پهنای پرتو و دسترسی دارید، جفت کنید. برای خط تغذیه ای که همه آن را به هم متصل می کند، کابل کواکسیال و راهنمای اتصال RF مسیر را تمیز نگه می دارد و راهنمای انتخاب آنتن ما نقطه ورودی برای محدود کردن هر نامزد به فهرست کوتاه است.